Vallen, opstaan en weer door gaan!
We zijn twee dagen onderweg en ik heb nu al meer meegemaakt op een motor dan ooit tevoren. In twee dagen tijd is mijn slot bevroren geweest, heeft Dennis een schuiver gemaakt, is de gevoelstemperatuur -30, hebben we meerdere keren stilgestaan op de vluchtstrook en als klap op de vuurpijl staat de motor van Dennis met een kapotte motor voor een dichte garage in Villefranche nabij Lyon.
Zaterdagochtend begon eindelijk de Amsterdam-Dakar Challenge. Om 9 uur verzamelen in Amsterdam betekende kwart over 8 van huis weg rijden. Nu had ik al over mijn kickstart verteld, waar ik een haat/liefde verhouding mee heb. Afgelopen zaterdag was deze verhouding overwegend hatelijk. Ik heb drie kwartier staan kicken waardoor we uiteindelijk pas om kwart over 9 uit Haarlem weg reden. Eenmaal op weg was er niets aan de hand en het rijden ging lekker. Mede dankzij de ‘moffen’ (dit zijn een soort handschoenen die volledig over het stuur heen gaan en alle wind tegen houden) die mijn moeder voor ons heeft gemaakt was het zeer goed uit te houden. Vlak voor aankomst in Amsterdam besluit Dennis echter om in de bocht over een ijzig stuk te rijden waardoor hij, nog voor de officiele start, de eerste schuiver heeft gemaakt. Gelukkig had hij niets en ook aan de motor was niets kapot dat niet met ducktape gerepareerd kon worden. Vrolijk gingen we weer verder.
Na de eerste etappe richting benzinestation Hazeldonk in collonne te hebben gereden ging ieder team zijn eigen weg richting het zuiden. Dennis en ik hadden er voor gekozen de 2700 km van de eerste drie dagen met een dag te verlengen waardoor wij iets rustiger aan konden doen in de winterse omstandigheden. Vlak over de grens, tussen Antwerpen en Brussel in, ging het echter mis met de motor van Dennis. Zijn bougie was uit zijn blok gesprongen waardoor de motor uit viel en niet meer was te starten. Gelukkig hadden we extra bougies mee, en vol goede moed hebben we op de vluchtstrook zijn kappen en tank gedemonteerd en de bougie vervangen. Na een onderbreking van krap een uur gingen we wederom vrolijk verder.
Het werd al laat en we hadden die dag, mede door ons oponthoud, niet de kilometers gemaakt die we onszelf vooraf als doel hadden gesteld. Er zat dus maar een ding op: doorrijden. En dat hebben we dan ook gedaan. Om 01:00 uur ’s nachts gingen we op zoek naar een hotelletje langs de weg zodat we even konden douchen, warm worden, 6 uur slapen en weer verder gaan. Maar zoals altijd als je iets zoekt dat je nodig hebt, dan vind je het niet. Dit was dus ook nu het geval met onze zoektocht naar een hotel. Uiteindelijk kwamen we om 02:15 uur koud en uitgeput aan in een Etap hotelletje in Dijon.
De volgende ochtend relatief vroeg vertrokken richting Perpignan. De haat voor mijn kickstart leek in eerste instantie achterwege te blijven vandaag. Gezien mijn ervaringen een dag eerder was ik alvast naar buiten gegaan om mijn motor aan te kicken terwijl Dennis zich nog binnen ging klaar maken voor de dag. Wonder boven wonder startte de motor binnen 20 keer kicken (dat is voor mijn doen direct) en ik was helemaal blij. Dit beloofde een goede dag te worden. Ik maakte echter de desastreuze fout om de choke te vroeg uit te schakelen en binnen 2 seconden viel de motor met een zielig gepruttel uit.
Ik heb ooit mijn telefoon uit mijn handen laten vallen over de railing van een flat op 1 hoog. Dat gevoel dat ik toen kreeg toen ik mijn telefoon naar beneden zag vallen is wellicht het best te gebruiken als omschrijving van het gevoel dat ik kreeg toen ik het aanzetten van het gepruttel hoor. Ik vloog naar mijn gashendel om de motor snel van wat extra benzine te voorzien maar ik was te laat. Motor uit. Balen. En klaar maken voor weer een uurtje kicken. Een lauw/warme motor is echt een ramp om aan te kicken en dus, net als gister, was ik weer ruim drie kwartier bezig om de motor aan de praat te krijgen. Uiteindelijk liep hij als een zonnetje en de dag kon beginnen.
Het was ideaal weer, lekker zonnetje, en mede dankzij onze 10 kledinglagen was het meer dan goed uit te houden. Het glooiende Franse landschap is prachtig en ik was echt aan het genieten. Na drie uur rijden was het echter wederom de motor van Dennis die roet in het eten gooide. Zijn bougie was er weer uit gesprongen en dit keer was het probleem ernstiger. De bougie zit met een schroef op de cilinderkop bevestigd. Het schroefdraad is door de knal van het uitschieten van de bougie echter kapot gegaan waardoor een nieuwe bougie niet meer vast gezet kan worden. Dit is een probleem dat wij niet op kunnen lossen en er zit niet anders op dan de ANWB te bellen voor hulp. En natuurlijk, hoe kan het ook anders, het is zondag en dus zijn de garages dicht. Wachten dus tot maandag (vandaag) voordat er wat aan de motor gedaan kan worden. De ANWB heeft de motor echter naar een autodealer gebracht en die garage heeft niet het gereedschap om het probleem te verhelpen. Dit moet echt bij een motorzaak gebeuren en wederom hebben we daarbij pech met de openingstijden. Op maandag zijn motorzaken gesloten. Nu moeten we dus weer een dag wachten voordat er gekeken wordt naar het probleem. We hebben dus nog niet eens de garantie dat het gerepareerd kan worden maar daar gaan wij, met als onze goede moed, wel van uit zodat we morgen onze reis richting het zuiden kunnen vervolgen.
We hebben de nodige kilometers in te halen en ik hoop dan ook dat we morgen zo snel mogelijk op onze motoren kunnen stappen om de inhaalrace te starten. Ik houd jullie op de hoogte!
The Netherlands
Ik klik welliswaar op de button van "vind ik leuk", maar eigenlijk is het enorm balen! Succes!
Geplaatst door: Steven Nijenhuis | 02/13/2012 om 08:27 nm
Wow, echt vet respect! Heb jullie gezien op de dag van vertrek. Man en ik kwamen even sfeer snuiven voor als we zelf in november vertrekken...Houd vol..enne..haal die eindstreep!!!
Warme groeten voor onderweg
Geplaatst door: Marleen | 02/15/2012 om 07:48 nm
Om half 2 in de nacht van 17 op 18 februari door team 1217, 1219 en 1221 opgehaald uit Marzouga om naar de camping te gaan. Petje af, Dennis en Hugo, aangehaakt bij het peleton! We zijn benieuwd naar jullie verhalen. Geniet in de zandbak!!
Geplaatst door: Tineke | 02/18/2012 om 09:07 vm
wat n onderneming hugo! ik volg je en wens je "behouden vaart" maar vooral veel plezier en moed.
marianne
Geplaatst door: marianne smit | 02/18/2012 om 01:00 nm
Wat een prestatie! Chapeau! Volg met veel plezier - van meedere kanten - jullie belevenissen. Zet 'm op!
Geplaatst door: Karin | 02/18/2012 om 09:56 nm
Geweldig,wat een belevenis,hopelijk zijn de eerste pech momenten ook de laatste.
Succes.
Geplaatst door: Ank | 02/26/2012 om 07:39 vm