< Vorige | Hoofdmenu | Volgend

03/01/2013

Een cursus safarigids: onvoorstelbaar leerzaam en action packed!

By Paul Cosijn

do 03 jan, 2013 15:00

(4) Comments | Leave a comment

Toen een geplande reis dit jaar op het laatste moment niet door kon gaan, boekte ik in een opwelling een cursus safarigids in Zuid-Afrika. Tenminste, ik dacht dat het in een opwelling was, maar nu twijfel ik of al mijn eerdere safari’s (variërend van alles zelfdoen tot alles pico bello geregeld hebben) niet gewoon een opmaat waren naar deze ervaring. Hoe kon ik weten dat de natuur zoveel verhalen te vertellen heeft?

_Rhino on foot 430
Photo credits: Andrew Mayes

Hét instituut op het gebied van opleidingen tot safarigids is EcoTraining. Ik neem deel aan de inleidende cursus van twee weken. De variant die ik gekozen heb, brengt ons eerst naar het midden en vervolgens naar het uiterste noorden van het Kruger Park. Het midden heeft de kenmerkende vegetatie van het bushveld, met dichte begroeiing. Het noorden is afwisselend met bergen, kloven, rivieren met overstromingsvlakten en de schitterende bossen met hoge fever trees.

Op de eerste plek voelde ik me vaak David Attenborough, de beroemde natuurfilmer van de BBC. Als ik de instructeur napraatte over planten die gegeten worden door herbivoren. Die weer prooi vormen voor vleesetende roofdieren. Die op hun beurt weer ten prooi vallen aan superroofdieren. Superroofdieren eten dus vleesetende roofdieren op en staan aan de top van de voedselpiramide. Zo’n tekst die keurig past in een natuurdocumentaire. Een heerlijk weetje dat ik nooit meer zal vergeten is de betekenis van een leaflet. Ik wist niet beter dan dat dit een een klein soort brochure is. Maar een leaflet is ook een klein blaadje dat er uitziet als een gewoon blad, maar eigenlijk een deelblaadje is (van een groter blad). Door de droogte in Zuid-Afrika proberen bomen de verdamping van vocht te verminderen door hun bladoppervlak te reduceren. Langs de centrale nerf van het blad wordt dus niet alle ruimte opgevuld, maar ontstaan deelblaadjes. Een blad heeft een verdikking (okselknop) aan het begin, een deelblaadje niet. De gedetailleerde kennis die je tijdens een cursus safarigids opdoet, maakt dat je anders naar de natuur gaat kijken.
 
We zijn tijdens de cursus niet bovenop krokodillen gesprongen, maar er waren zeker momenten dat ik me Steve Irwin voelde. In mid-Kruger stonden we tientallen meters van het safarivoertuig om te leren over termieten en hun landbouwkwaliteiten, toen ik onwillekeurig opkeek. Een neushoorn (zie foto boven) staarde me aan, met beide oren strak in onze richting. Terwijl ik de anderen informeerde, zag ik ook nog een jonkie nerveus achter zijn moeder schuifelen en ons steeds vanuit een andere gezichtshoek te bestuderen. De stand down met de twee neushoorns duurde twintig minuten, totdat zij het signaal gaven dat ze zich niet langer bedreigd voelden. In die lange minuten had ik de neiging om even achterom in een televisiecamera te kijken om à la Steve Irwin te praten over deze ontmoeting met een magnificent animal.

Hetzelfde had ik toen we tot onze grote verbazing te voet mee konden lopen met een cheetah die op jacht ging. Als je met je voeten op de grond staat realiseer je je pas echt dat een cheeta die rechtop gaat zitten om te zoeken naar een potentiële prooi, maar liefst tot aan je schouder reikt. Hij heeft minder brute kracht heeft dan een leeuw of luipaard, maar dit is echt een grote kat.

 

_Walk Water 430 x 287
Photo credits: Gabi Brunner

Over grote kat gesproken, bij het volgen van de sporen van een vrouwtjesluipaard, voelde ik me Sherlock Holmes. We leerden dat kijken naar de voetafdruk niet voldoende is. Ten eerste is de afdruk vaak veel vager dan in de boekjes, ten tweede zijn er andere signalen die je kunt gebruiken. Uitwerpselen bijvoorbeeld, de aanwezigheid van een wildpad met een bepaalde richting, of gebroken takjes. Wat ook kan helpen is je afvragen waar het spoor naartoe kan leiden en waarom. In dit geval liepen de voetafdrukken linea recta richting een rotsheuvel, waar het aannemelijk was dat er kleintjes verscholen gingen. De vegetatie werd te dicht om de achtervolging tot het eind door te zetten.

Een ander mysterie dook op bij halfhoge boompjes met takken die geknakt waren en gestript van paarse bloemetjes. Dit verschijnsel deed zich pas een week voor en de vraag was welk dier er voor verantwoordelijk was. Het was bekend dat zebra’s vergelijkbare bloemen lekker vinden, maar dan zouden ze ook haren hebben achtergelaten en die vonden we niet. Sporen in de omgeving deden denken aan koedoes (grote antilopen) maar hebben die een techniek om takken af te stropen? Afdrukken op de boomstammen wezen op bavianen, maar die werden de laatste tijd juist weinig waargenomen. Het mysterie werd in onze aanwezigheid niet opgelost, maar het was wel duidelijk dat de kwaliteiten van een speurneus van pas komen.
 
Minder algemeen bekend is Ray Mears, de survivalspecialist die programma’s maakt over overleven in de wildernis. Hij heeft zo’n unieke kennis opgebouwd dat hij trainingen verzorgd voor de Royal Air Force. Onze gidsen hadden zo kunnen figureren in het programma Ray Mears’ Extreme Survival als zij eetbare planten lieten zien als wilde basilicum, salie, asperge en anijs. Andere bomen en planten leverden een tandenstoker, een tandenborstel en ook zeep. We moesten ook zelf aan de slag met het bouwen van een onderdak van twijgen en takken. Een A-frame shelter. Best simpel, als je weet wat je doet.
 
Enkele verhalen van een verblijf in de natuur met ervaren begeleiders. Het heeft me geleerd dat de kennis die verscholen gaat in de natuur onuitputtelijk is. En daarom nooit zal gaan vervelen. De vraag die bij mij dan ook het meeste speelt is: wanneer mag ik weer terug voor meer?

 

_Tracking Elephant

Reacties

Feed Blijf op de hoogste van de laatste updates RSS feed.

valkerij

Mooi verhaal met mooie ervaringen. Dit is iets wat iedereen zou moeten doen om weer een connectie te krijgen met de natuur. Ooit ga ik dit ook doen en dan hoop ik dat ik een paar wilde olifanten en roofvogels van kortbij mag zien.

Paul Cosijn

Een olifant van dichtbij zal geen probleem zijn. En roofvogels ook niet. In twee weken zag ik zestien verschillende soorten: Hooded Vulture, African White-backed Vulture, Lappet-faced Vulture, Yellow-billed Kite, Tawny Eagle, Brown Snake Eagle, Black-chested Snake Eagle, Bateleur, African Fish-eagle, Wahlberg's Eagle, African Hawk Eagle, Lizard Buzzard, Gabar Goshawk, African Harrier-hawk (Gymnogene), Pel's Fishing Owl en Little Sparrowhawk. De laatste vond ik het meest bijzonder, het is de kleinste havikachtige van de wereld.

Tamara Nanlohy

Hoi Paul, hier een berichtje van je oud-studiegenoot Tamara. Alles goed met jou? Je hebt de twee weken ranger opleiding zo te zien overleefd :-)! Peter, mijn man, stuitte op jouw relaas over je safari-opleiding. Wat heb je er leuk over verteld. Echt gaaf hoor, die stare down met mama rhino, ook wel spannend, neem ik aan? Om op je afsluitende vraag terug te komen: Peter heeft in 2010 de opleiding tot backup trailsguide in Botswana afgerond bij de Okavango Guiding School. Wat jullie gemeen hebben is het oog voor de kleine dingen in de natuur. Jij kan kennelijk ook genieten van zo'n verhaal over een leaflet. Peter wordt helemaal wee als hij weer eens een kikkertje vindt dat zo groot is als een dubbeltje en hoort wat voor rol die speelt in het grote ecosysteem. Hij heeft nu (naast zijn eigen bedrijf) BotswanaTrails opgericht. Toen hij terugkwam van zijn opleiding (met net zulke enthousiaste verhalen als jij) waren er zo veel mensen die met 'm mee wilden als hij nog een keer ging, dat hij een soort touroperator is geworden voor OGS. In mei gaat hij weer en in november is er weer een groep gepland. Als je meer wilt weten, check dan BotswanaTrails.com en wie weet spreken jullie elkaar een keer tijdens een sundowner tussen de hippo's! Groetjes, Tamara

vakantiehuis spanje huren

Dit bericht is erg behulpzaam en informatief. Ik hou van de feiten verzameld. U moet een geweldige ervaring had gehad. Ik ben niet zo dapper hart in dit geval. Hoewel dit leest ik had kippenvel op mijn maag gevoel wat alles wat je moet hebben doorgemaakt. Anyways, het was leuk dit leest. :) Dank u voor het aandeel. :)

Plaats een reactie

Naam:

Mailadres:

URL:


Reacties:

MPU - Nieuws