Het zachte geruis en het drukke claxonneren van het forensenverkeer in de ochtend doen mij langzaam ontwaken. Ik stap mijn bed uit en aanschouw de indrukwekkende skyline van Panama Stad. De stad bruist, Panama bruist. Tijd om de boel te verkennen! In deze blog geef ik acht redenen om Panama te bezoeken. En als je al voornemens bent naar Panama af te reizen, dan zijn dit acht absolute must see's en do's!
Januari 2012, Muizenberg Beach bij Kaapstad. "Kijk je uit voor de haaien?", dat lachende commentaar van mijn Zuid-Afrikaanse vrienden gaat door me heen als ik op mijn surfplank lig en naar de volgende golf peddel. Net als ik al een uur niet aan haaien heb gedacht. En bedankt! Uit mijn linker ooghoek zie ik ineens een lange donkere schaduw net onder de oppervlakte op een meter of tien afstand. Mijn hart slaat een slag over en ik trek meteen mijn armen en benen op de surfplank. Het zal mij toch niet overkomen he...!?
Nederland fietsland, maar ook in de States is de tweewieler populair. In de serie extreme sports film vandaag de trailer To Live & Ride In L.A. - Fixed Gear Movie. De documentairemakers nemen je mee naar Los Angeles, waar je een blik gegund wordt achter de schermen van de fixed gear fietscultuur. En ik wil het jullie niet onthouden: ik ben onlangs met een kleine 35km. per uur gevallen omdat mijn voet van het pedaal schoot. En dit doet asfalt met je…
Ik lig op mijn rechterzijde onderaan een sneeuwhelling. Mijn linkerarm steekt recht omhoog mijn andere hand dekt mijn neus en mond af. Boven me klinkt "klaar? 1,2,3 komt ie...!" Onbewust span ik al mijn spieren, rol me in een balletje en zet me schrap. Ik knijp mijn ogen dicht en houd mijn adem in. Een enorme berg sneeuw wordt naar beneden geduwd en komt in een grote hoop rondom en boven op me terecht. Het gewicht is enorm en beneemt me bijna de adem, alles wordt zwart en elk geluid verdwijnt. Ik ben begraven...
Een buitenwijk in Lusaka, de hoofdstad van Zambia. Het is midden in de nacht als de drie inbrekers zich over de 3 meter hoge tuinmuur laten zakken. De glasscherven en het prikkeldraad hebben ze afgedekt met dikke dekens. In de verte horen ze de honden al aankomen, maar ze weten dat ze volkomen veilig zijn. Zij hebben hét afweermiddel tegen waakhonden opgesmeerd. Het is al tientallen keren goed gegaan.
Je weet meteen dat het menens is, als op de “camping”(een open plek naast een rivier) de wc een soort betonnen vluchtbunker is. Overal staan borden met "Bear Country”.
“Concerning the Ebola vaccine, we are ready for human trials.” “We zijn zover. We zijn klaar om het Ebola-vaccin op mensen te testen.”
Ik las deze zin in 2010 en de rillingen liepen me over de rug. Ebola is één van de meest gruwelijke en dodelijkste ziektes in Afrika. De naam alleen al is genoeg om paniek te veroorzaken in grote delen van Centraal Afrika én de Westerse wereld.
Wij zijn de heersers van de planeet. Door onze ontwikkelde hersenen én onze duimen hebben we de aarde zo goed als veroverd. De meeste van onze oer-overlevingsinstincten lijken te zijn verdwenen na duizenden jaren van ontwikkeling en beschaving. Of toch niet?
Laatste reacties